NË MES DY DETRAVE
| Monday, 05.05.2008, 12:08 AM |  

Natën, asnjëherë s'e kam parë të gëzuar;
Kur mbështeta kokën në prehërin e saj
Edhe pse Unë, s'u shtriva në gjelbërime,
Në ballin e radhëve koncentrike.

Nata nuk ma rrëfeu njollën e verbër!
S'paku me të, të isha i kënaqur,
Por heshtazi u zhytëm në fund të detit.
Kurse Unë, munda vetëm ta vështroj:

Ndër qepallat veç dritës, së qiellit, tjetër s'pashë
Dhe nëpër flokun tënd, gërshetoheshin yjet,
Sa për fakt, se ende ndriçojnë.
Kur stolitë u varën mbi fytytën time.

Thuhet se; Nata ka pamje të nemitur!
Kur hodha vështrimin, në mes dy hapësirave:
Fytyra ime, rrinte e ngjeshur për buzët e tokës!
Ndjeva se, edhe ajo paskash erë gjaku.

Isha "Në mes dy detrave,
Që s'mund të ngadhënjejnë njëri tjetrin"
Dhe tani, në anën më të ndritur të natës
E gjeta folenë e shpëtimit tim.
 
9 qershor 2001-Haraçinë



(Votes: 0)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:

Other news:



  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •