NËNA IME
| Sunday, 05.25.2008, 12:38 PM |  

Kur dola nga shtëpia
Më përqafoi me mall
M`tha ma bën hallall
Se nuk më gjen gjallë.

E pashë i fshiu lotët

Me cep të shamisë

Qaja prej mërzisë

Kur dola prej shtëpisë.

 

Dëgjova se ka vdekur

Nënëlokja ime e mirë

Me shpirtin e dëlirë

Larg jam sa vështirë.

 

Gjumi kur më zë

Ëndrrat atje më çojnë

Fëmijët që më rrethojnë

Dot nuk më ngushëllojnë.

  

UNË E BABI MJESHTËR

 

Babi me çekiç e daltë

Gdhendte një gur

Unë me penë një fjalë,

 

Ai kryente një rresht

Në mur të shtëpisë

Unë një strofë të poezisë.

 

Ai kryente një kat

Unë një vjershë.

 

Babi me pe

Të ngjyer në blozë

Lëndëve iu bënte vi

I drejtonte si qiri

I vente në çati.

 

Unë fjalë pas fjale

Strofë pas strofe

Vjershë pas vjershe

Bëra një libër

Për fëmijë.

 

Ai me qerpiç e gurë

Bëri shumë shtëpi,

 

Unë fjalë pas fjale

Bëra dy libra për fëmijë,

 

Babi ishte mjeshtër

Unë jam biri i tij.



(Votes: 0)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:

Other news:



  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  •  
  •  
  •  
  •