Fëmijëria ime ( në vargje)
| Sunday, 05.25.2008, 12:40 PM |  

Isha fëmija i tretë,

që prindërit më sollën në jetë,

isha i vogël sa zerrja,

andaj s`mbaj mend

a pat krisur mauzerja,

mbase kam kërkuar qumësht

por  jo edhe  bukë,

nëna nuk ishte police,

por më lidhi më bëri tamruk.

Unë reagova besa edhe qaja shumë,

kurse nëna me nina, nina, nina,

më vuri në gjumë.

U rrita ngadalë duke lozur nëpër hi,

dikur nisa të dal edhe nëpër komshi. 

E di se rrallë hanim mish,

kurse natën e madhe e për bajram,

 hanim edhe çervish.

Vëllai më i vjetër shkonte

 në shkollë fillore,

unë isha kureshtar të shihja

 se ç`shkruante ai në fletore.

Nuk kishim radio, televizor,  as kompjuter,

 me top leckash luanim në verë.

 Bënim qerre me kunguj e me talla,

nga zhurma jonë gjëmonte mëhalla.

 

Një pranvere kur mugulloi mali,

babi tha të lumtë ne na u rrit djali, 

më bleu opinga me “baskija”

e një palë pantallona me vija,

një fyell të mirë e brisk,

dorezën të shkruar me lara,

më tha këto janë armët tua të para,

m`i lëshoi lopët në lëndinë,

kujdes më tha në drithë të huaj mos të hyjnë,

se është gjynah e bëhemi gazi i botës,

të pimë qumësht haram prej lopës.

Në mëngjes hijen e matnim me këmbë,

kur prenim thupra i matnim me pëllëmbë,

në drekë pas kulaçit kur i hanim edhe qershitë,

nëpër oborr i rrokullisnim tepsitë.

E mbaj mend mirë kalin kur e shalova,

një ditë në kokërr të shpinës u rrëzova.

Babai s`e mori vesh, kurse nëna mjeroi,

me ujë të valë e me krunde më mjekoi.

Kur u bëra i madh ihiiii-

në moshën shtatëvjeçare,

 babai m`i bleu dy-tri fletore

më bleu dhe abetare,

nëna më përcolli më tha udhë e mbarë,

më uroi: u bëfsh o bir gazetar e shkrimtar!

 

Kur hyri në klasë mësuesi Hamit,

nuk e harroj kurrë,

thoshim vetë më vete

as han as flenë ky burrë.

Pa humbur kohë ia nisëm mësimit,

A e madhe shtypit, A e madhe e shkrimit,

a, a, a, e  b, b, b, b,

arritëm deri në zh.

Vërtet atëherë s`kishim lidhje

ç`është çipi a moduli,

ishim të barabartë të gjithë

njehsonim me kokrra fasuli.

Dimrit nëpër shi e borë, 

me rroba të holla,

por asnjëherë

nuk ndaheshim nga shkolla.

Atje e gjenim xha Aliun e Marinës

që na i mbushte tasat me qumësht të Amerikës.

Pritnim në rresht për një gotë ujë,

ai vajzat i thërriste Bardhokë, Sykë, e Ftujë.

 Më kujtohet kur pat ardhur një xhip nga qyteti,

 ishte shoferi vetë i treti,

na thanë fëmijë mos u frikësoni,

sot një film do ta shikoni,

u errësuan dritaret ne u bëmë sy e vesh

 tanket i pamë në mur,

 na u duk vinin drejt nesh.

Atëherë si fëmijë në vitin gjashtëdhjetë

 pata kontaktin e parë me gazetë,

 në shkollë na i solli një njeri,

 e lexonim Rilindjen për fëmijë…



(Votes: 1)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:

Other news:



  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •