Në ëndërr
| Friday, 06.27.2008, 05:42 PM |  

Më doli prap në ëndërr

Shtëpia përdhese mbi Dërrasë,

Me të dy ledhet-lehë

Si dy govata guri të mbushura me dhe,

(dheun gjithnjë të paktë).

Gjithë jetën e malluar për një lehë dheu të shëndoshë,

Gjithë jetën e malluar për djemtë,

E dhembsura gjer në flijim,

T’ erdha atje…

 

Avllinë e gjeta pllakandritur

Si të lëmuar nga pëllëmba jote,

Si të lëpirë nga gjuha e varfërisë.

Dhe më vjen turp që s’gjej në trastën time t’ udhës

As dy kut basmë, o mëmëzeza,

M’atë të zezën tënde të shamisë!

 

Të dridhen supet kur të përqafoj

(të shtenjtët sa të paktë)

Më dridhet zemra sa më zihet fryma

E më vjen rëndë që jam gjallë

E dot nuk të gëzoj!

 

Asnjëri, s’ flasim dot,

sikur të ishim të gurtë si Dërrasa.

Matem...mbytem...

trembem  mos të dhembin supet eshtakë,

Po nuk të pyes dot…

I gurtë zgjohem

Dhe jetë e endërr më bëhen njësh me atë pllakë.

 

Burrel, 15.3.1977



(Votes: 0)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:

Other news:



  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •