MË MIRË HIÇ SE SHKRIMTAR IRIQ
| Saturday, 09.06.2008, 10:21 AM |  

Në vitin 1989, në një dhomë me dritare të mbyllura, duke pritur se çka do të na sjellë e nesërmja, ia shkrova një letër shkrimtarit Mirosllav Antiq, pa e ditur se ai kishte vdekur 13 vjet më parë.
Këtë letër do ta lexoni në vargjet e këtij poemthi

I.

Vargjet

E tua

Si xixat

E strallit,

 

Pranverat

Uronin

Balluket

E ballit.

 

Në vargjet

E tua

Një botë

Krejt  tjetër

 

Gjete

Nëpër botë

I hodhe

Në letër.

 

Me adhurim

I lexuam

Nuk prituam

Fare,

Shtëpinë

Poetike

Pa dyer

E dritare.

 

Ishte diçka

E bukur

-Lapsin

Ta bekuam,

 

Një botë

Të barabartë

Të gjithë

E adhuruam.

 

E adhuruam

Po nuk erdhi

-Humbi

Edhe pëllumbi,

 

Bashkë

Me bardhësinë

Rrugën

Diku humbi.

 

Në vend

Të pëllumbit

Erdh

Një korb i zi,

 

Bëri

Çka nuk bëri

Po jo

Mrekulli.

 

 

 

Kudo

Nëpër shtigje

Drejtësinë

E drodhi,

 

Fëmijëve

Në gjumë

Ëndrrat

Ua vodhi.

 

Nëna

E vjershave tua

U bë shumë

E ligë,

 

Në vend

Të gëzimit

Për fëmijë

Solli frikë.

 

Nga prehri

I ngrohtë i nënës

I nxori i la

Në errësi’ ,

 

(Edhe bishat

E egra

Për fëmijë

Kanë mirësi).

 

Ku humbi

Ngrohtësia e lapsit

Që shkruan

Me zemër,

 

 

-Pse s’u dole

Në krah

Fëmijëve

Të trembur.

 

Si shkrimtar

T’u sjellësh

-Dhuratë

Një trotinetë,

 

Tok me vargjet

E tua

Të ngjitesh

Deri te retë.

 

T’ua tregosh fëmijëve

Yjet

Atje në kupë

Të qiellit,

 

E t’ua ngrohësh

Trupin

Me ngrohtësinë

E diellit.

 

Fëmijët

Si fëmijë

Kudo

Janë njësoj,

 

Me buzëqeshje

Të ëmbla

Me dëshira

Lloj-lloj.

 

 

 

Ata sa janë

Të vegjël

Të gjithë

Një gjuhë flasin,

 

Si kecërit

Pas nënës

Të gjithë

Njësoj ngasin.

 

II.

 

Pse tu shter

Zëri

E t’u këput

Peri,

 

Peri yt

Karrem

Për zogun

Në gjemb.

 

Pse t’u err

Shikimi

Andej

Nga Perëndimi,

 

Në vend të lapsit

Shkopi

Huri,

E konopi.

 

Nga më erdh

Një zë

Me thera

Si iriq,

Nuk ka shpirt

Shkrimtari

-Ai shkrimtar

Vdiq.

 

Ky zë

Si më erdhi

E nga

Nuk e di:

 

-Armata

Jote

Shkuli

Edhe sy.

 

Si nuk tu  dridh

Lapsi

Për shprehjen

“qiellor”,

 

Çfarë”populli

Qiellor”

Me atë shpirt

Mizor!

 

Shkuli

Sy të zi

Nga fëmija

I gjallë,

 

Nga fëmija

Që nëna

E pat një

Për mall!

 

 

 

Nga më erdh

Një zë

Ai shkrimtar

Vdiq.

 

Se nuk pat shpirt

Shkrimtari

-Me thera

Si iriq.

 

Sa sy t’i solli

Dhuratë

Ngjyrë të kaltër

E të zi,

 

Të shohësh

Më mirë

Të shkruash

Poezi.

 

Se shkrove

Asnjë fjalë

Për ata

Sy të  zi,

 

Të nxjerrë

Nga fëmijët

Nga e jotja

Ushtri.

 

A ka më

Shëmti

A ka më

Ironi,

 

 

Ta lavdërosh

Në poezi

-Atë ushtri,

Atë mizori.

 

Më mirë hiç

Se shkrimtar iriq.



(Votes: 0)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:

Other news:



  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  •  
  •  
  •  
  •