FLORA SELA - KASTRATI: VAZHDOJ TA KЁRKOJ TЁ NESЁRMEN - IV NË ZEMËR KA GJITHMONË VEND
| Monday, 09.14.2009, 10:25 AM |  

ÇASTE VETMIE

Eh! Çka desha unë ato çaste vetmie
Zemrën të mbërtheja me dashurinë!

Sikur të permbysej bota e asaj stuhie
Nuk do të kishte lot që derdhin breshërimë!...

NË ZEMËR KA GJITHMONË VEND

Më duhet të ik! Jam vonë!
Vargjet i lë të flasin për mirësinë!
Nuk janë pikat dhe presjet jehonë
Që e ndajnë dhe e nisin mërinë!

Janë bërë heshtje në pritje e takime.
Të ftojnë të vish, mos u hamend!
Se ka gjithmonë edhe grindje, si mirëkuptime
Se në zemër ka gjithmonë vend!...

JAM NIMFA E PËRLOTUR…

Më duhesh! Tek Ti dua të mbështetem!
Mos e rrëno veten nuk je gur i thatë!

Se unë nuk jam shteg që gjithmonë të tretem
Të bëj lot vetmie të përjetoj mandatë!

Nuk i dua trillet që krijojnë mistere
Kam ngritur në jetë qiparisë lartësie.

Unë jam më e forta edhe kësaj here
Jam Nimfa e përlotur me sy dashurie!...

MBI VARGJET E MIA

Mbi vargjet e mia erërat le të fryjnë
Nga shtigjet e jetës të oshëtijë jehona!

Sheshazi le të dalin lumenjtë të shfryjnë
Mjaft nga  nëntoka mistere -  të vrasin ditët tona!

Nuk dua të bëhem një rreng i pengesës
As zjarr që djeg e kthen gjithçka në hi!

Me rimat që përputhin zemrat e pendesës
Kurorëzoj  zhgënjimin të ndjej lumturi!...

SHTATORE GURI

Kujtuat se jam njeri - shtatore guri
Ku zbardhin agimet e zverdh blerimin vjeshta!

Ashtu siç ngritet me tulla e llaç në Kala - muri
Të ngritet pikëllimi në rreshta!

Rikthej frymëzimet, kush m’i mbolli lotët
Janë gjyle që bijnë e shkatërrojnë gëzimin!

Gjithmonë në shënjestër i marrin botët
Të flasin se janë forcë që mposhtin pikëllimin!

I FLET ZEMRA - ZEMRËS

Nuk jam në gjumë! Jam në udhëtim!
Pas këngës dhe vargut kam hap duel!

Kudo nëpër shtigje me trishtim
Koordinoj një zë kënge për tel!


Ultravalët zgjasin diametrin e shpotive
Del nga errësira ajo që ishte në robëri!

 I flet zemra – zemrës të ruhet prej mërive
Se bota më shumë kurtha ngriti se liri!...

HIJE

Hije që bëjnë pamje
Për shkarrje imazhesh

Zbardhen në frymëmarrje
Dhe, frymëzime këngësh!


Zhvendosen pamjet
Në skenën e hapur të cirkut

Zbehen ideogramët
Për të shkruar epitafë!...

NGRICAT E SHËTISË

Nga heshtja mortore - jehona pamore
Në horizontin e shtigjeve krijon bardhësi!

Janë tretur në oreksin e drekës
Ngricat e shemtisë!

Një krizantemë zgjimi në përballim
Ka dalë me këngë në Kullën e heshtjes!
Edhe valët e liqenit ia nisin tronditjes
Për ritmin që jeta ka humbur!...

ME AROMËN E KËNGËS

Më mbushen damarët me aromën e këngës
Kur gjëmon gryka e pushkës për liri!

Gjithçka ringritet e nuk fundoset si Barka
Që Noe ia fali Rilindjes nga rrëmeti!

Çka të jap në këtë hapsirë mbijetimi
Pos vargut që rrezaton mirësi!...

MË MIKLOJNË PAMJET

Jam në suprinën ku meridianët mbështjellin
Varganin e gjatë të kalorësve të fatit!

Në tatuazhe të ngritura që vënë në kornizë Diellin
Mbështes një qëndrim që ia kuptoj shpatit!

Miklojnë pamjet. Hije m’bën pëlhura e mëndafshit
Ashtu si në Parajsë. Ku kërkojnë devotshmëri.

Jam e trazuar në horizontin e afshit
Ku jeta kërkon nivelin e njeriut për njeri – UNË!


(Votes: 0)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:




  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •