Besnik Camaj: Nga vëllimi poetik “Diellit Tim”, 2002
| Thursday, 12.31.2009, 04:02 PM |  

O shpirti im !

 

Si munde

të largoheshe

në kthim

 

si munde

të buzëqeshje

në vajtim

 

si munde

të mos zgjoheshe

në agim

 

si munde

të duroje

pambarim

 

o Shpirti im !

 

Shpirt, ku je ?

 

Të kërkova anembanë

buzë Drinit

Vjosës e Bunës

Manastirit e Korçës

në puhitë e liqenit të Ohrit

të Strugës e të Shkodrës

e deri tek ujëvarat e Mirushës.

 

Të kërkova edhe më tej

mbi shpatet e Rugovës

Sharrit e Çiçavicës

Moknës e Brezovicës

edhe tej Baba Tomorrit

të kërkova deri sa u treta

dhe prapë nuk të gjeta.

 

Po ku je hej

ku je loçka ime

mos humbe rrugicave

të qytezave të vjetra

a rrugëve të saposhtruara

të qyteteve të reja

ose ndoshta ke mbetur

në pellgun e ndoj fushe

të gjelbëruar

ja të ka ngrirë ujëburimi

i ftohtë i shkumbëzuar.

 

Po eja më se të dua

si jetën të vërtetën

eja se pritja më dërmon

më bën tjetër më shkatërron.

 

E kur në zemër

hapin ta dëgjoj

e di se vjen nuk vonon

dhe bindem se në mua jeton

andaj eja

se shpirti shpirtin gjakon.


Diellit tim

 

Më erdhe ngadalë

me zemër të zjarrtë

kur kisha të ftohtë

e ndihesha dobët

ti o Yll i Ditës.

 

Ti që më ngroh

më çmend

më bën të marrë

më ndrit me aq zjarr

më bën dritëplotë

më shpërblen

nga zemra jote.

 

...........

 

Kur më mungon

prapë rreze më dërgon

e nën shndritjen e tyre

të shoh sa madhështor je

dhe të ndiej përbrenda

duke më thënë

këtu gjithnjë më ke.

 

Ti je dhe do mbetesh

Dielli im

kudo të jem

në atdhe a mërgim

në çdo çast

në çdo agim

se Ti je

vetë Shpirti im.

 

Ti je syri im

 

Më zgjon papushuar

më sheh, më ndien
m
ë ëndërron zgjuar.

 

Ti je plot shëndet

me zemër të ndijshme

që e shëron vetë.

 

Ti je syri im

unë jam zëri yt

deri në amshim

frymë e virtyt.


Shushurimë

 

Shkundja

errësirën Shpirtit

ndriçoje o Dielli im

largoje nga mënxyrë e saj

në pambarim.

 

Aq më bën ajo shushurimë

aq më bën trokëllima e kalit

aq më bën ajo murmurimë

aq më pak zukatja e bletës

se unë jam pika e djalit

dhe zemra e së vërtetës

e ti shoqëruesja ime

që i jep bukuri jetës.


Mos ma merr !

 

O Zot, në je

më ndje në hidhërime

më fal shëndet e gëzime

m´i fal të gjitha

që në jetë i dua

mos ma largo atë..

 

dhe sa herë që mendon të ikë

hapja një rrugë kah shpirti im

që kur të futet brenda tij

të mos ketë fare kthim…

 

... ose jo

 

mos më fal gjë prej gjëje

nuk dua hiçgjë tjetër

por vetëm një

mos ma merr

pash besën

atë pa të cilën s´mundem

mos ma merr shpresën ...

 

se kur shpresoj

e di që jetoj.


Behari i pjekurisë     

 

A vjen pranvera

në vjeshtë

a çelin sythat

inxhitë ku tretën...

 

Me rrjet a ndalen erërat

Dielli a i mund mjegullirat

kush i vetëm duron shirat

rrezet ku mbetën...

 

Pranvera vjen

vyshket zemërimi

çel behari i pjekurisë

çil dhe ti, mos rri vetëm !



(Votes: 0)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:




  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  •  
  •  
  •  
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  •  
  •