Cikël poetik nga Genta Kaloci
| Monday, 04.05.2010, 05:02 PM |  

GENTA  KALOCI

 

 

PËR  TY

 

Ne pritje te nje perkedheljeje te heshtjes tende

Ajo dore akoma te afrohet,

Ne turrmen e njerzve per syte e tu kerkoj

Ai shikim drejt meje  nuk mberrin.

Ne vetmine e diteve e te neteve

Digjem ne idene e puthjeve te tua

Ne tingullin e zerit tend dridhet cdo qelize e trupit tim

Pjese e siluetes tende do doja te isha

Ne thellesine e trupit tend te humbja pa kthim

Ne rrahjet e zemres tende veten te gjeja

Mendimet e tua endrrat e mia te reflektojne.

 

Castet u bene dite

E ditet u bene vite, por ti po prape larg meje rri.

Nje fjale më dërgo, por fjala s’vjen,

Tingulli i saj bie në boshllek.

Nje puthje, rruges u tha e gjurme nuk la,

Nje enderr, iluzion,

Nje cast dhe koha ndaloi.

Nje shikim,

Fytyra ime ne oqeanin e njerezve humbi pa shpresen kthimit.

Të gjitha këto,

Per Ty qe kaq shumë te ndjej.

 

 

PËRTEJ  DHIMBJES

 

Deti historine ne brendesi thithi

Pa ndjenje, pa meshire.

Diamant i kalter mbi toke

Ne drite i lire e i qete leshohet.

 

Qiell,

Si sy te nje vajze bardhoshe e dashuruar me djalin Det

Syte e saj lotojne sa here prane e deshiron.

Lotet te mallengjyer ne pasionin e humbur

Djalin Det perkedhelin dhe e puthin

Me deshiren e mbytur prane ta ndjeje.

Romance si gjithe te tjerat,

Çaste romantike,egoiizmi

Furtuna,stuhi, dhe ne kete romance prezente jemi.

 

Nje nate te erret, pa yje

Ne mungese te lajmit nga e dashura e tij,

Dallget e merzitjes botën pëtpiu

Si një gotë pa vlerë,

Etjen te shuante dhe urine e tij.

 

Toka,

Gjirin e saj hapi e i perqafoi

Si nena foshnjen e saj

Nga mundimet e jetes ti mbrojë.

 

Veshtruese isha,

Shikuese e ngjarjeve te frikshme,

Britma kerkonte te dilte

E ne distancen e larget u mbyt.

 

Toka,qielli,deti,njerezit

Jane nje,

Duhen, urrehen

Ndryshe e tregojne.

 

Kush hero e kush vezhgues

Pjese e heshtur dhe e hidhur

E kesaj ngjarje me gjak e lote e ka shkruar?

Ngjarje e dhimbshme

Ku shpirtin tend dhe timin gerryen.

 

1998-1999

Athine

 

 

MOS  U  NXITO

 

Me puthe e zemra nga vendi donte te dilte

Nga prushi i saj thash se u shuajta

Zemra mërrte fluturime të mëdha.

Syte e tu  me ndjekin si në lojë

Që në qiellin e ndjenjës fund nuk ka.

 

E lire,- me thua te jem

Deren t'u hap ndjenjave te tua

Brenda te te vendos

Pa u ndrydhur pa dyshuar.

 

Mos u nxito;

  thuash “ të dua”

Është e lehtë vërtet,

Por kjo fjalë i dashur

Peshën e saj,

E ka sa një jetë!

 

Janar,1995

Athine  



(Votes: 0)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:




  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •