Poezi nga Ilir Sefaj
| Friday, 04.23.2010, 08:07 PM |  

Ilir Sefaj

 

 

I FLAS QIELLIT

 

Të lutem Ty...

Qiell i errët

Sonte me shpirt të përgjërohem

Merr me vete vuajtjet e mija

M’i kthe prapë në tjetër ditë

Se në vuajtje rritem unë

Pastaj një natë me yje shumë

Më merr të tërin mua

Mos më kthe me të gdhirë

Se në varr do prehem mirë

 

 

ASAJ

 

Ta fala krenarinë ty lavire-hyjneshë

Më dhé gjithçka, kurrë qetësinë

Për mua ishe perëndeshë

Ti që vrave dashurinë

 

Ta drodha flokun ta fshiva lotin

Lot ma bërë të tërën jetë

Në ty e shihja të tërë globin

Tash për ditë po dergjem vetë

 

Një ditë do të shohë të vetëm rrugëve

Se  jetën rrugë dhe mua ma bëre

Të dy do jetojmë të njëjtën jetë

Ti në ferr unë në skëterrë

 

 

ÇAST

 

Nëse nesër të takoj

Nuk je më Ajo

Nuk jam më Ai

Jemi ata si të gjithë të tjerët

Pastaj...

Cilit do i vije ndërmend

Se koha kishte thurur ecejaket

Ato nuk i kurdisem ne

Me kohën ikën edhe ëndrrat

Dhe nuk jemi si dikur

Jo jo...

Nuk je më Ajo

Nuk jam më Ai

Jemi ata si të gjithë të tjerët...

 

 

KUJTOJ

 

Më thatë hesht

Heshta

Ju pengoi heshtja

 

Më thatë fol

Fola

Ju pengoi fjala

 

Edhe kur hesht

Edhe kur flas

Ju pengoj...

 

Ngase edhe heshtja edhe fjala

Kanë një emër

Liri



(Votes: 0)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:

Other news:



  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  •  
  •  
  •  
  •