Fahrije Kllokoqi
ODA SHQIPTARE
Në një qoshe të odes
dëgjoja ligjerata,
nga pleq të urtë e të menqur
jo profa me kravata!
Në mur rrinin varur
pushka e lahuta,
aty msohej Arti
e shumë fjalë të urta...
Aty u bë konaku
aty u falë ngatërresa,
aty u pagëzue nipi
aty u bë fejesa.
Nga gjyshi mjekerr bardhë
me tirqi zi si korbi,
mësova historin
dhe vlerat e këtij KOMBI !
Aty u
aty u mbrojtë nderi,
aty mora dije
e tituj MASTERI.
Sot u jam mirënjohese
odes e oxhakut,
ishte shkollë e madhe
sa sot e HARWARDIT!
LETER MALLI
Ju ngjat jeta motra
po ju shkruaj këtë letër
nga ky vend i huaj
i Europës s'vjetër
Më mungon moj motra
koha e fëmijeris
kur loznim e këndonim
flakë i vënim shpisë
Ju lash vajza të reja
tash zonja jeni të tana
sillnu mirë n' fis të hujë
mos të na shahet Nana
Falë me shëndet Nanës
oj motrat e mia
na ka rritë me harna
në ato kohë të vështira
Pëshendetje Bacit
bardh si bora plisi
edhe pse shtat-shkurtër
i fortë sikur Lisi
Oj motrat e mia
të fala mi bani vllait
për te zemra më digjet
pasha sytë e ballit
Kur erdha këtu
ishe nuse e re
plakë me shumë rrudha
do kthehem në Atdhe
Do kthehem një ditë
aty ku peshon guri
do festojm së bashku
ditën e Flamurit....
C'FARE JE TI ?
Si ju jam, o njerzë..
Dhe nëse s'kam një dorë
e si ju nuk heci
unë jam njeri.
Dhe nëse nuk shohë si ti,
unë qajë e qeshë si ju
dhe të dashuroi di,
si ti ajo e ai tjetri.
E ti, o gojë vrerë i mjerë
që shiqon tjetrin ndryshe,
Pa hë ma thuajë njëherë,
cfarë je ti ?
-Spaska gjë më të vlerë,
se sa të jeshë NJERI.
PËR TY MIKE
Në sytë e tu shoh dhembje
rënduar t'paskan mbi supe
guri i sizifit.....
Në zemrën tënde
ofshama plasi mallin në mijera copa
si vazon e poqarit.....
Ëndrra të lëna përgjysëm
në sytë e tu
dritë në fundë tuneli,
dhe tre engjujë duke hequr
prangat e lumnisë.....
MOS QAJ
Mos më eja nën dritare mua
barin e blertë me këmbë mos e shkel
kam pushuar kaherë të të dua
dhe mos qajë, se nga dhembja asgjë nuk
ËNDËRR MERGIMTARE
Një natë fillim maji
mblodha lule behari,
i vura në vazo të poqarit
pranë varrit t'shkrimtarit.
Mora plisin e Bacit
në odën e oxhakut,
dhe gjyshes i mora furken
pranë maxhës së bukës.
Mbi urën e gurit
mora besën e burrit,
kalova Qyqavicen
ta shoh më mirë Drenicen.
Në Prekaz shkova së pari
te varri i legjendarit
isha shumë krenare
për dy sytë e ballit.
Por e gjitha ishte ëndërr
në mendje të mergimtarës
sa shumë mall kisha
për aromën e nanës...