Cikël poetik nga Adelina Dokja (I)
| Thursday, 02.24.2011, 10:10 PM |  

ADELINA DOKJA

 

 

Ah, dashuria ime!

 

Ah, dashuria ime

Ti je mollë e provuar

Ëndrrat më ndezin

Veç hiri që djeg më mbetet

Koha kalon dhe dashuria

Vdes në heshtje e tretur...

 

 

Engjëll drite

 

Më zgjove nga dimrat e gjatë,

Ku ngricat dhe akujt

Kishin bërë folenë

Në shtratin m'u ule pranë

Si engjëll, u shfaqe atë natë...

Duke më pëshpëritur ngadalë:

Ti je shpirti im binjak!

 

 

Zjarri i zemrës

 

Në krahët e avionit mendimin mbështeta

Si krahët e pëllumbit më ngjanë

Fluturoj me mendimet kaltërsive të qiellit

Dhe ec përmes retë çajmë...

Mendimet në shtëllunga mjergulle kthyer

Nga malli dhe mungesa juaj, më lotuan

Sytë për një çast, kur imazhi yt i trishtuar m'u shfaq,

Krahët e prera dhe dëshira u bë zjarr

Oh, sa do dëshiroja të kisha pranë, më

Zor pres të vë këmbët në tokë dhe Ti t'më

Mbulosh me përkëdheljet e mallit....

 

 

Drita e dashurisë

 

Marr fjalë me erë lulesh,

Takova në sytë e tu verbërinë

Në mendjen tende çmendurinë!

Zhytem në liqen të shpirtit...

Dhe notoj në atë botë të sapozbuluar!

Mrekulli e botës ish brenda mirësisë

Humanitetin si thesar e kam dhe e kultivoj

Kërkoj të ndihmoj shpirtra dhe zemra

Për t'mos i renduar nga dhimbjet e njerëzimit.

Marr fjalë me erë lule dhe pranë afroj,

-oh sa lule ka ly liqen, lule malli,

Lule zemre, dashuri e parë, lisat që zgjaten brenda

Zoqtë që këndojnë dashurinë për Atdhe!

Vajzat si flutura të rrethojnë,

Me puthje të ëmbla të mbulojnë shpirtin,

Po ti për këto mos të të vijë veshtirë

Bëru fjalë e ëmbël, drite, luftoje atë errësirë!

M’u ndezën dritat thellë dhe mua,

Dëshira për të qenë pjesë e asaj se të dua!

Vranë ndjenjat për së gjalli...

 

I mbulonte heshtja udhët e jetës

Ecje rrugëve me kokë-kthyer

Për t’mos prekur plagët e zemrës

Gëlltisje dhimbjen për t’u shfryer!

Në aparencë koha dukej me diell

Por kujtimi u mpiks si gjaku

Ditën që dashurinë e vranë,

Duke i gulçuar ndjenjat për së gjalli...

 

 

Digjem nga malli...

 

Jam këtu në pritje...

Një e-mail apo një zile

Akrepat që lëvizin

Edhe heshtjen e thyejnë.

 

Orët zgjaten më  shumë

Durimin e kanë humbur

Ti po hesht

Nuk bëhesh i gjallë

Unë digjem në vuajtjen time

Duke u zhurritur në mall...

 

 

Një yll i fikur

 

Edhe një yll nga qielli u shkëput

Drita e tij u zbeh në errësirë

Një copë qielli u shemb

Ra mbi tokë i vdekur pa frymë

Një gropë e pafund u hap

Misteri nisi të shfaqet

U varros sa hap e mbyll sytë lumturia

Yjet e tjerë shkëlqimin e humbën

Hënës lotët i pikuan nga lart

Me lotët e qiellit u bashkuan...

 

 

Pa fjalë

 

U thinj koha duke pritur

Dhe shpresa u zbeh ngadalë

U dridh buza e tronditur

Ngrinë në buzë,

Të ëmblat fjalë...

 

 

Ti, dashuri...

 

Mbështes kokën në prehërin e shpresës

Aty zemra ime krahëhapur të pret,

Ti dashuri, je mbretëresha e zemrës,

Shpirti im, me afsh të përkëdhel!

 

 

Sekreti i dashurisë sime...

 

Si thasë me gurë më rëndon në zemër

Ka vite që kërkoj ta fsheh

Rëndojnë vitet bashkë me sekretin

Dhembja në gjoks ka peshën e vet!

U rrokullisën nga maja e larta

Te kembët e mija ndaluan

Plagosën gishtërinjtë,

Duke i përgjakur, as koha

As jeta s’i shëruan...

Tani jam duke perënduar

Si dielli në muzg,

Parvazeve të jetës pres e vetmuar,

T’i them sekretin hënës syzgjuar...

E kam dashur një jetë dhe ai s'ka për ta ditur

Po ti ruaje në syrin tënd këtë sekret

Dhe mbroje nga trishtimet që sytë e tij

Kurrë lotë mos derdhin...

Të lehtësoj zemrën nga pesha e rëndë e viteve!

 

 

Je ti jeta ime!

 

Je Ti jeta ime!

Mendimet dhe shpresat

Në gozhdë të varura,

Si një xhaketë besnike

Gjithmonë në pritje..!

 

 

Malli ndaj vendlindjes

 

Koka më mbeti e këputur

Veç gjymtyrët zvarrë tërheq këtu!

Shpirti mbytet në një det të humbur,

Të mallit për njerëzit dhe vendin tim!

 

 

Erë trëndafilash...

 

Erë trëndafilash seç dëgjoj

Me të kopshtit tim

Kundërmojnë

Nga duart e nënës mbjellur

Në vesë u kthyen lotët

E shpirtit mbi petale

Si gurë diamanti ndritnin!

 

 

Diamanti i dhembjes

-Teuta Shalës-

 

Dridhej flaka e qiririt

Dridheshin lutjet në buzë,

Merrnin flakë

Dhimbjet e shpirtit,

Digjnin mallin e pashuar,

Gjoksi yt mbushej me prush...

 

 

Nuk kuptoj...

 

Nuk kuptoj dhe s'kam për të kuptuar

Njerëz që në jetë më bënë të vuaj

Pa u dridh'syri të vërtetën të thuash

Të sulmojnë si bisha të egërsuara!

Se keni ndërgjegje, pyetni njëherë:

 

Vallë keni gabuar në jetë?

Ç’farë mbollët tek të tjerë! Dashuri a

Urrejtje?

Përgjigjen e keni brenda në shpirt:

Do korrni ç’farë keni mbjellur

Mos prisni tufë lulesh në buqetë,

Bëni bilancin e ndërgjegjes...

 

 

Të lutem, shfaqu në ëndërr!

 

Të lutem, shfaqu njëherë në ëndërr...

Nga malli sytë m’u thanë...

Kam vite që s'të shoh

Shumë gjëra kam për të thënë...

Më dil vetëm njëherë

Se sytë po më verbohen,

Si ujët në Lourd, nga malli

Do shërohen...

Faleminderit gjyshi im,

Që më ushqeve me dashuri!

Ne që na munguan të gjitha në jetë

U bëmë njerëz të mirë!

Mësimet e tua

Më vlejnë në jetë,

Janë si dritë e gjetjes së arësyes,

Kur ndeshem me errësirën

O dritën e rreme!

Tani kuptoj thelbin e thënies:

Zoti ia dha vuajtjen të mirit

Që diti ta mbajë,

Po t’i binte të keqit,

Do shfaroste dynjanë...

 

 

Qielli im i vranët...

 

Qielli im është i vranët,

Retë e zeza në kokë më rrijnë,

Ngrihen të trembura pulëbardhat

Nga deti që zhurmshëm dallgët

I përplas tek shkëmbijtë!

Unë ju gëzova këtij dielli të rreme,

Që me dinakëri më hyri në shpirt,

Nuk duroj gjatë ngrohja e rrezeve

Para se të ndizej zjarri u fik...

Jam mbledhur sa një grusht,

Dhe dridhem në ethe dhe

Drita jashtë më bezdis,

Kërkoj t’u fshihem syve të njerëzve

Që s'mund të kuptojnë shpirtin tim,

I vrërët qielli im!

Por brenda, shiu bie me rrëmbim

Shi dhimbjesh në shkretëtirat e mallit,

Rrufe zjarresh në zemrën time...

 

 

Trungu i vjetër!

 

Jam një trung lisi plakur,

Nga shiu dhe era rrahur!

Me rrënje të thara të zbuluara

Me gjethe të rrë zuara...!

Por mos harro

Edhe pse rëndë jam dëmtuar,

Jam trung me shpirt!

Jap jetë kush ka pësuar si

Unë. Se është e vërtetë

Që ndjenjat forcë kanë

Bëjnë që këtë trung të vjetër

Të trondise,

Se ti më ndihmon,

Brenda meje një lis i ri do lind.

 

 

Vallëzoj me valët

 

Ti nga ana tjetër e detit

I heshturi det mes nesh!

Dë shirat përplasen

Si dallgët tek shkëmbijtë

Perkëdhelur, pa u prekur

Vallëzoj me valët,

Valsin e lumturisë ...



(Votes: 0)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:

Other news:



  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  •  
  •  
  •  
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  •