Cikël poetik nga Haxhi Muhaxheri
| Thursday, 04.28.2011, 10:23 AM |  

Haxhi Muhaxheri

 

 

KUR MË RRËMBEN FJALA

 

Kur më rëmben fjala

Më vërshojnë gëzimet

Sikur të gjitha të dashurat

Ti kisha pranë

 

Kur fjala më çalon

Dehem e bëhëm tapë

Si të kisha pirë

Helmin e kësaj bote

 

Kur më buzëqesh fjala

Diellëzohem lartësohem

Si ti kisha përmbysur

Të gjitha perandoritë

 

UNË DHE KËNGA*

 

Do të varrosemi

Kur të na lindin

Të vdekurit

Për të lindur

Kur të vdekurit

Të na varrosin

 

*Kjo poezi mori çmimin e tretë në manifestimin

"Sofra poetike e Drenicës" ne vitin 1995

 

LIRIKË ME PËRDHUNË

 

Të kujtohet ndajnata

kur në kryqëzim sysh

lexoja biografinë tënde

dhe fjalë e ndryrë në gojë

qëkurthi e ruajtur vetë për ty

që edhe sot mendoj

se kurrë nuk ta thashë vetë

po zëri i brëndisë

ai zë që dëgjohet

vetëm në ligjerim zemrash

 

Të kujtohen fjalët tua të brishta

dhe bisedat e amullta

kur me plot mund

pushtoja foltoren e bindjes

dhe fillonte kënga e psherëtimave

kënga që aq shumë ia pate frikën

po edhe dashur e ke aq sa unë

dhe pas të gjithave më pate thënë

se tash ke gjetur

princin mbi kalë të bardhë

yllin e dashurisë

 

E unë tretësha në mendime

sa herë dëgjoja radion

të fliste për atdheun

për dhunën

që u bëhej vëllezërve të mi

dhe i mllefosur të pata pyetur

si të mendoja për yllkën e dashurisë

kur populli vuan për dritën e lirisë

të drejtën e harmonisë kozmike

 

Mars, 1991

 

LETËRKËMBIM

 

Mora letrën tënde shkruar me fjalë malli

fjalë zemre për mua yllin e dashurisë sate

dhe si i krisur zura të bisedoja

me fotografinë tënde vendosur mbi tavolinë

dhe mallkoja ditët që pa ty më gdhijnë

Mike

Të ne punët prapë nuk venë mirë

dorë e hekurt

pareshtur mbi kokat tona rëndon lëndon

ushtaret kthehen në arkivole përsëri

e ne presim Çmimin Nobel

për mendjen e durimit

 

Me vite prita të mësoja

e ende nuk e di

durimi është pjellë e vdekjës

a vdekja pjellë e tij

 

E di moj

do të thuash durimi ka kufij

po polemi di më mirë se ne të dy

a duhet flijuar a pritur për lirinë

 

Do më pyesje për ditën e gëzimit

e vështirë është pritja për ty

të bëj benë

nuk do të vonoj shumë

vadja e dasmës së madhe

 

Gusht, 1991

 

UJK MË ËSHTË BËRË VETJA

 

Përditë zgjohem me mendjen në ty

Shtegun mbuluar e ka bloza e dëshirës

Më përvlon malli

E veten ngushlloj me letra dashurie

Më kot mundohem të mësoj

Kobi je ti që më sillësh vërdallë

A fati im i çalë

Që më shpie drejt çmendisë

Lule ferri je a lule parajse

Bukuri vërbuese

A kumt orësh të liga

Lojtare netesh të humbura

A sëmundje që nuk shërohesh

Pjellë mortore a gjemb durimi

Çelës enigmash a neperkë syri

Si ta kuptoj moj

Më thuaj

Më shanë

Pse me emrin tënd

Pagëzoja yjtë lumenjtë përrallëzat

Pse...

 

Më qeshen

Për lutjet e mesnatës

E psherëtimat krismë qielli

Për ëndrrat e harlisura

E lotin e buzëqeshur

Për ditet që më iknin

Sy njerëzve të hekurt

 

Dhëmbet u ranë së qeshuri

E Peruni i Madh

Hiqte valle mbi kockat tona

 

Ti nuk erdhe e dashur

E në shpirt

Termete shkaktuar më ke

 

Ti duhej të vije

Bashkë me pranverën

Dhe këngët e të lashtave

 

Portë e hapur të pret

Dhe karafil i vyshkur

Në dorën time

 

Eja e dashur

Eja

Ujk më është bërë vetja

 

Prishtinë, 1995

 

GJURMË

 

Me kohën në hapërim

për të lënë gjurmë

në pemën e jetës

 

Grurisht

duhet kënduar

diellit legjendave

 

Me fjalë ndërtoni

ura mbi brigje

ura dashurie

 

Në gjuhën

e yjve të baladave

rrëfehuni

 

Për të dëshmuar

me emrin

Edhe ne gurin e varrit

 

RILINDJA, 10.11.1988

 

ATLANDIDA E RE

 

Urime Veneci shekullin e dhjetë

mbi ujë

kujdes njëzetenjëshin

nuk u besohet më

pellumbave të bardhë

banorëve të parë

në sheshin Santa Maria Sallita

uji po han tokën tuaj

e një ditë do ta përpijë

se bashku me 46 ishujt

dhe Urën e Psherëtimave

qe të krijohet Atlantidë e re

Veneci

 

1995

 

 

URATË*

 

Zotynë

Pranoje Lutjen time

Diell të ketë

Në Mendjen e Durimit

Orëbardhat ta shpejtojnë

Ditën e gëzimit

Lulet e kësaj toke

Ilirisht

Uratë le ti këndojnë bashkimit

Nuse e Ujrave

Të na i gëzoj shtëpitë

Circe Jona

Të na i mbëltoj dashuritë

Ëndrrmirat

Të na i zgjedhin Fatitë

Këngët tona

Ti pushtojnë lartësitë

Amen

 

*Kjo poezi mori Çmimin e parë në

„Takimet e Gjeçovit" në Zym të Kosovës,në vitin 1994



(Votes: 7 . Average: 5/5)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:




  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •