Adem Zaplluzha: Letër atdheut (II)
| Friday, 05.20.2011, 12:59 PM |  

Adem Zaplluzha

 

Letër atdheut

 

Ju nuk më besuat

 

 

LINDËN ESHTRAT E TRUPIT

 

Kur barazohet etja me vetminë

Zgjyra lëshon rrënjë

Në stërkalat e shiut

Kush e dhunoi natën

Kur ajo ikte këndej pari

 

Ti më tha se asnjë lojë

Nuk përfundon me qeshje

Nga djersa e mëngjesit

Bretkosa piu ca gllënjka trishtimi

 

Kur më pyetën tinëzarët

Për prejardhjen e kripës

S’dija ku të kërkojë përgjigjen

Përpos në dhembjen e detit

 

Ishte një natë e gjatë e fjalëve

Zgjyra e metalit vjelli të kaluarën

Nga qerpikët e hënës

Zbritën retë e plumbta

 

Po t’i kishe pas shtatë jetë

Sërish do të përkundje pafajësinë

Nga kokrra e krimbur e mollës

Lindën eshtrat e trupit

 

 

NUK JE E MIRËSEARDHUR

 

Qe njëqind vite të pres

Ti do të vish
Ashtu si shkove te çdo kush

Po deshe

Mund të mos vish asnjëherë

 

Nuk dua të jem mikpritës

Sidomos ndaj teje

Ti që më kafshon

Edhe në zhgjëndërr

 

Ik ku të duash

Vetëm tek unë mos eja

Nuk të thirra asnjëherë

Përkundrazi

Kam shumë urrejtje ndaj teje

Shporru deri te djalli i mallkuar

Në daç digju në zjarr

Siç u dogjën vitet e mia

 

Largohu ku të duash

Sonte nuk je e mirëseardhur

Në gjumin tim

 

 

PLAKU IM I THINJUR

 

Bisedoje me tokën

Dhe më kokrrën e grurit të kallur

Askurrë nuk pate uri

Plaku im i thinjur

 

Kur të përzunë nga ara

Që e mbolle me djersë

Qeshja e jote i tmerroi hienat

Sa që ju mpinë dhëmbët ditës

 

Nuk mund të harrojë kosën

Kur zbrite nga hingëllima e kalit

Atë ditë në lagje

Dukja e jote ishte

Si ajo e kalorësit të  Apokalipsit

 

Edhe armiqtë të respektuan nga frika

Mbolle një frymë të re

Në çezmën e vjetër

Dhe ia dha këngës majëkrahut

Këndove deri në liri

 

 

KURRË NUK NA BESUAN

 

Kur na merrte malli

Shkonim deri te çezma

Pinim nga një gllënjkë ujë

Nga djersët e vashave

 

Ishim të çetë në pamje

S’guxonim t’i prekim rrënjët

I tërë fshati na përcillte

Me një farë mosbesimi

 

Asnjëherë nuk i shkundëm kumbullat

As manat në lagjen e Tabakëve

Por prapë se prapë

Na përcillnin sytë e dyshimtë

 

Edhe kur u kthyem pas disa viteve

Filloi të na ndiqte gishti tregues

Kurrë nuk na besuan

Se ishim fëmijë të pafajshëm

 

 

VETËM PËR NJË ARSYE

 

Nga natyra nuk isha njeriu

Që ecën me përulje

Kudo që shkova

Mbolla nga një degë peme

Nëpër çdo përrua

Lëshoja rrënjë

 

Sa herë që doja

I prekja yjtë

Këndoja me miqtë e mi

Këngët e ndaluara

Dhe i grishja zogjtë në dasmë

 

Disa herë ma treguan

Kovën e urinimit

Dhe birucën

Ku kaherë banonte poeti rebel

 

Ky imazh nuk më frikësonte

Se aty e kishin ngujuar

Mikun tim më të mirë

Të fëmijërisë

Vetëm se vetëm

Pse këndonte për liri

 

Sa e sa herë më ka djegur

E pjekur malli

Por kurrë nuk më bashkuan

Me gurtë e mëhallës

Me qëllim donin

Të mbetem poeti pa atdhe

 

 

ORGAZMA E FUNDIT

 

Atëbotë

Kur pas meje do të mbetet

Një zbrazëti

Kurse tutje zbrazëtisë

Deti ndahet në dy pjesë

Nga etja e luleve

Do pikojë djersa e diellit

 

Kjo lule

Paraqet ekzistenca e frymëmarrjes

Rrënjët thellë në tokë

I ka lëshuar era

Uji i lanë sytë në mjegullnajë

Dita zbehet në duart e blerimit

 

Atëbotë

Kur s’do të eci më kot

Patericat më ndihmojnë

Të zbres deri në Ferr

 

Errësira

Kjo motër e dritës

Si orgazma e fundit

Zbret shkallëve të kujtesës

Deri te krifat e kalit të egër

 

 

DITËLINDJA E LIRISË

 

Nëse del

Të lutem lëre derën hapur

Sonte pres disa lloje mysafirësh

Vijën ata që më besojnë

Dhe ata të tjerët

Që s’i besojnë as vetvetes

 

Mos të mbyllen

As dritaret

Kemi nevojë për ajrosjen e luleve

 

Aroma e barit m’i zgjon shqisat

E ushqen hënën me qumështin e zanave

Mos të mbyllen

As kujtimet

Do ta zgjidhim enigmën

Sa qelë e mbyllë sytë

Të thash

Asgjë nuk guxon të mbyllet sonte

Lere të hapur zemrën
Dhe kraharorin e shtëpisë

 

Lëri të hapur edhe fjalët

Deri sa qyteti ngarend pas luleve

 

Lëre çdo rrugë

Dh çdo portë sonte

Le të hyjnë dhe le të dalin

njerëzit
Sonte do ta festojmë

Ditëlindjen e lirisë

 

 

NUK ECET DOT

 

Në ecjen time vertikale

I shita këpucët

Pallton e zezë ja fala natës

Dita qeshi me çmendin time

 

Kur u takuam në kujtesën tonë

Në kraharorë gdhenda një shkronjë

Koha ende e rruante kujtimin

Për tatuazhin

Në gjoksin e nuses

 

Ishte dita e tretë e javës
Kur i ndërruam unazat

Atë çast

Në lotin e bubullimave

Kënduan shirat

 

kota i patëm fjalët

Kur folëm pa i matur mirë

Përbrenda strukturës së heshtjes

Disa herë u dëgjuam

Cijatjet e qenve të çartur

 

Ti akoma sot nuk beson

Se jam duke i kërkuar

Këpucët e shitura

Që i bleu frymëmarrja e çastit

 

Pallton ja fala erës

Por këmbëzbathur

Nuk ecet do

Deri te ty

E dashura me

 

 

M’i SHËRO PLAGËT

 

Sa je larg sonte prej meje

Për shtatë ditë

Nuk mund të mbërrij

Deri te ëndrra e jote

 

Më kanë mbërthyer për gjuhën time

Gozhda lëshon zgjyrë

Kush u deh sot me ditën

Që akoma i ndihet kënga

 

Sa larg qenkan yjet

Në vetullat e tua

Të lutem mos i kreh flokët

Në hingëllimën e natës

 

Dua t’i duroj stoikisht

Të gjitha fjalët e valëve

Edhe nëse më vrasin

E ëmbël do të jetë vdekja pranë teje

 

Sa gëzim e sa trishtim

Paska sonte në pështymën e zogut

M’i shëro këto dhembje të lutem
Si ariu Polar plagën e veriut

 

 

JU NUK MË BESUAT

 

Në brendinë e mollës së shëndosh

Krimbi i sëmurë

Kjo natë i numëron yjtë

Në shuplakat e ndrydhura

 

Ju nuk më besuat

Kur ju thash se më dhemb koka

Për kremten e luleve

Ma sollët gotën me verë

 

Më janë shprishur mendimet

Sëmundja e verdhë po ma pinë gjakun

Jazin e lagjes e turbulluan macet

Kur pritnim ta na vijnë dasmorët

 

Sonte asnjë zog nate nuk fluturoi

Nëpër qytetin tonë të grisur

Dolën fëmijët e mëhallës

Dhe i ndoqën korbat

 

Ende ndjej dhembje në kokë

Asnjë aspirinë nuk më ndihmon

Diabeti i shtriu krahët e verbësisë

Dhe ja zuri frymën natës



(Votes: 0)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:




  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •