Luan Kalana

Meditim-Filozofia e poetit

HYMNI I POETIT

Liderit kombetar te paqes ,akademikut,

te nderuarit,Baces z. Rexhep Qose

Sa do te deshte poeti,

ashtu si Arkimedi,

me lloz te levizte token,

qe vargjet poemat e tij

per njerezimin e mjere,

te ishin buke ushqim,

te mbanin frymen gjalle.

Poeti e di qe vargjet e tij,

jane melodi i shpirtit,

ato s'mjaftojne per te gjithe,

jane per nje elite,

Ah,sikur rokjet,vargjet e fjalet,

libra,fletorkat e fletet,

te ishin molle ,miser e buke,,

bute me vere e shampanje,

uje,qumesht e grure.

Poeti e di se parate,

sic thoshte Naimi,

e bene njerzit te prape,

ca vuajne per buke

ca behen si buaj,bilonere

ca vdesi pa lere.

Ne vend te euros,te dollarit,

te hahej vargu ,poezia,

te qene te gjithe te pasur,

me zemer humane e shpirt ,

te sundoje paqja,harmoija.

Sa do te deshte poeti,ai soneti i tij,

te ishte fjale magjike,

te ishte njeri i thjeshte ,i shenjte,

si Jezus Krishti, ,Noeli,Buda ,profet Muhameti.

Vajzat e grate poetesha,

enderojne te ishin simbole,

si Gonxhja, Nene Tereza,

me fjalet,me vargjet si ilac,

te njgjallinin jete e shprese.

Poeti,vepra e tij, eshte si bleta,

me metken nenemadhe,

me ojet e saj si arkitekte,

rohit,shton forcon familjen e madhe.

Me pjalmin ,nektarin lule me lule,

na jep dyllin e mjaltin,

ashtu dhe poeti me fjalen,

mbyll plaget,sheron dhe djajte.

Kur fjala e tij te mos njgjitete,

ai ka dhe nje arme,

si deshmoret e kosoves,

Bacen ne krye,paqen ne balle.

Arma e poetit, eshte Fjala ,

kembane e paqes per liri,

kur e godet si Akilin ne thember,

Fjala vullkan,digjet si qiri.

E kur asgje te mos mundej,

poeti ka nje sterehe, nje shprese,,

brenda ne vjershe do ti fute si fole,

gjithe te vobektit,zemra e tij i nxe.

Sa do ti peqente qe gjuha e botes,

te ishte poezija,ajka e mencurise,

pse mos ishte albania,,c'ka anglishtja

si shqipja qiellin mbreteron.

Le te behet himn i botes

poezite e tija,kenge e melodi,

kenge e paqes e miresise,

prejlud i shekulit te ri,

hymni i poetit,

....Himni i Planetit.