Ora
| Wednesday, 01.10.2007, 10:41 PM |  

Ti sogjëtar i shtigjeve t’diellit,
Që në shekujt tanë përgjon pa ia nda,
Damar’t n’akrepa kohës ia ke ça:
E ke lanë si lule të shkelun të prillit.

Ti sy e vesh i kureshtjes shtegtare,
Që n’frymëmarrjen tonë prore qetësohesh,
Me nji ritëm ec dhe me dy duer mbrohesh,
Sa herë të rrokin stuhitë ziliqare.

Ndër yje të lashtë kërko gjakun tim –
Që tash përt’rihet në sekondat tueja –
Dhe në rritjen e blinit të ri në verë!

O, ec tash me mue, ma zgjat dorën shqim,
Se shpesh po lodhem në bebëzat e hueja,
Tue kërkue n’to nga nji grimë pranverë.
Zgjimi
Po i laj sytë e mbyllun n’shinat e pranverës,
Ndërsa trupin n’blozë t’mjergullës vjeshtore.
O, ku e lash at’ zog të kristaltë që prej dore
Iku dhe ma puthi pragun e andrruem të derës?

Tash po luej me pranverën në buzët e paly’me,
Që na la disa emna tanë në lindje të diellit.
Po i zgjoj nipat e mi – gjymtyrët e prillit,
Që mëshifen mbas ylberit e n’vete t’ndryme.

Disa fjalë të gurzueme n’gjuhë të foshnjës time
Po i ndiej në barkushet e nji nate plot stuhi;
Athue vetëm jam – apo larg në tokën anonime,

Që dashninë për dritë e trilloi si t’ish çilimi?
Jo. Vetëm frymë po merr tash zgjimi im i parë,
Që dje lindi randë dhe gjatë tue mbjellë nji farë.


(Votes: 0)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:

Other news:



  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  •  
  •  
  •  
  •